Φωτιές στα τροπικά δάση του Αμαζονίου ποταμού.

Με επιφάνεια 5,5 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων, ο Αμαζόνιος είναι το μεγαλύτερο τροπικό δάσος του κόσμου μας και αντιστοιχεί τουλάχιστον στο 10% της παγκόσμιας βιοποικιλότητας. Είναι το σπίτι πολύ μεγάλου πληθυσμού θηλαστικών, πουλιών, αμφίβιων και ερπετών από τα οποία το 75% είναι μοναδικά εκεί.
Εδώ και μέρες πάλι τα δάση του Αμαζονίου φλέγονται. Το Εθνικό Ινστιτούτο της Βραζιλίας έκανε λόγο για σχεδόν 2.500 νέες πυρκαγιές μέσα σε μόλις 48 ώρες σε όλη τη χώρα.

Εκτός από τη Βραζιλία και την Κολομβία, το δάσος του Αμαζονίου εκτείνεται στο Περού, τη Βολιβία, τη Βενεζουέλα, τη Γουιάνα, τη Γαλλική Γουιάνα, το Σουρινάμ και τον Ισημερινό.

Στη Βολιβία 9.500.000 στρέμματα έχουν κατακαεί από τις πυρκαγιές που μαίνονται στη χώρα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία.

Οι φωτιές στον Αμαζόνιο συνδέονται με την αποψίλωση λόγω της επέκτασης κυρίως της αγροτικής δραστηριότητας, αλλά και από υλοτόμους που καθαρίζουν τη γη για καλλιέργεια, βόσκηση ή οικοδόμηση, και θεωρούνται συνήθεις στον Αμαζόνιο κατά τη διάρκεια της ξηρής περιόδου που διαρκεί από τον Ιούλιο έως τον Οκτώβριο.

Η εντατικοποίηση της μαζικής αποψίλωσης των δασών οδηγεί τα δάση σε οριακό σημείο. Εκεί όπου ήταν  οάσεις υγρασίας θα μετατραπούν σε σαβάνες, με δυσοίωνες συνέπειες για το κλίμα, την άγρια ζωή και τους κατοίκους των δασών.
Η αποψίλωση οδεύει σε αύξηση κατά 20-30% φέτος και είναι πολύ πιθανό να ξεπεράσει σε έκταση τα 10.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα για πρώτη φορά σε μία δεκαετία.

Στον χάρτη με πράσινο χρώμα σημειώνεται το υπάρχον δάσος, με κίτρινο χρώμα αποψίλωση μέχρι το 2018 και με κόκκινο χρώμα οι φωτιές το Αύγουστο μήνα.
Πηγή: The New York Times

 

Άμεσες επιπτώσεις της πυρκαγιάς στο περιβάλλον και την κοινωνία

O Αμαζόνιος παίζει έναν πολύ σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση του κλίματος στη Νότιο Αμερική, επηρεάζοντας ακόμα και το ύψος των βροχοπτώσεων στην περιοχή.
Οι πυρκαγιές, που επηρεάζουν σοβαρά τη βιοποικιλότητα της περιοχής, έχουν ενταθεί τις τελευταίες δύο εβδομάδες και επιδεινώνουν την κλιματική κρίση λόγων των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα από την καύση οργανικών υλικών. Οι επηρεαζόμενες περιοχές θα είναι πιο ευάλωτες απέναντι στην ξηρασία, σε πλημμυρικά φαινόμενα και στις άλλες συνέπειες τις κλιματικής αλλαγής, λόγω έλλειψης βλάστησης.
Οι απώλειες δασικών εκτάσεων μειώνουν επίσης τη δυνατότητα των οικοσυστημάτων να απορροφούν διοξείδιο του άνθρακα.
Ο καπνός επιδεινώνει την ποιότητα του αέρα σε πολλές περιοχές που βρίσκονται σχετικά κοντά στις πυρκαγιές, αλλά ακόμα και σε πιο απομακρυσμένες.
Ο άμεσος αντίκτυπος των πυρκαγιών στη σπάνια βιοποικιλότητα είναι ο θάνατος χιλιάδων ζώων και φυτών που ζουν και ευδοκιμούν σε αυτά τα δάση. Επίσης, οι πυρκαγιές οδηγούν σε απώλεια οικοτόπων που επίσης απειλεί την επιβίωση αυτών των ειδών.
Η αποψίλωση με τις φωτιές των τροπικών δασών έχει επίσης καταστροφικές παγκόσμιες συνέπειες. Τα δάση είναι οι φυσικοί καταναλωτές του διοξειδίου του άνθρακα, ενός από τα αέρια του θερμοκηπίου του οποίου η σταδιακή επαύξηση στη ατμόσφαιρα συμβάλει στην παγκόσμια υπερθέρμανση. Η έλλειψη των δασών  όχι μόνο εξαλείφει αυτές τις δεξαμενές απορρόφησης άνθρακα, αλλά επιπλέον η καύση και αποσύνθεσή τους απελευθερώνει ακόμη περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, μαζί με μεθάνιο, ένα άλλο σημαντικό αέριο του θερμοκηπίου.

Κλιματικές συνθήκες.
Η πλειοψηφία των κλιματικών συνθηκών ανά τον κόσμο κατατάσσεται στο ξηρό, και ημί-ξηρο κλίμα.
Αν και όλες οι κλιματικές ζώνες υπόκεινται σε φαινόμενα ερημοποίησης, οι ημι-ξηρες περιοχές γενικά και οι ξηρές περισσότερο είναι πολύ ευαίσθητες επειδή απέχουν μόνο μερικά χιλιοστά βροχής από το να μετατραπούν σε έρημους.

Διακυμάνσεις του καιρού.
Οι ξηρές και ημι-ξηρες περιοχές έχουν αντίξοο κλίμα που γίνεται ακόμη δυσκολότερο εξαιτίας των καιρικών διακυμάνσεων. Υπό κανονικές συνθήκες, υπάρχουν περισσότερα χρόνια με βροχοπτώσεις  κάτω του μέσου όρου παρά ίσο με το μέσο όρο ή περισσότερο. Οι παρατεταμένες περίοδοι ξηρασίας είναι συχνό φαινόμενο. Για παράδειγμα, ξηρασίες επικρατούν τόσο συχνά στην βορειοανατολική Βραζιλία, που η περιοχή αποκαλείται το πολύγωνο της ξηρασίας. Αυτή καθ’ αυτή η καιρική διαφοροποίηση δεν προκαλεί την ερημοποίηση, αλλά λειτουργεί επιταχυντικά, ειδικά στις περιπτώσεις που ο άνθρωπος συνεχίζει εκείνες τις χρήσεις γης που χρειάζονται πάνω του μέσου όρου επίπεδα βροχόπτωσης. Οι αποτυχία των προσπαθειών πρόβλεψης και προγραμματισμού των δυσμενών περιόδων  που έρχονται καθώς και της ανάλογης τροποποίησης των τύπων χρήσης γης επιταχύνει τις διαδικασίες ερημοποίησης.

Στο επόμενο video παρουσιάζεται η τραγική εικόνα από τις φωτιές